فرماندار قروه:فرهنگ گذشت و ایثار بیش از پیش در جامعه باید تقویت شود

فرماندار قروه با اشاره به اینکه یکی از ویژگی های بارز هر انسان مسلمانی عطوفت و رافت است گفت: باید فرهنگ گذشت و ایثار در جامعه بیش از پیش تقویت کرد و ترویج داد و گذشت از خطاها و گناهای یگدیگر باید الگوی زندگی هر فردی قرار گیرد.

به گزارش روابط عمومی فرمانداری قروه،پرویز کولانی در مراسم جشن نسیم مهر حمایت از خانواده زندانیان افزود:دین اسلام دین مهربانی، عطوفت و احساس مسئولیت است و پیامبر اکرم(ص) به عنوان پیامبر مهربانی، رحمت و حسن خلق برای جامعه دینی یک ارزش و تکلیف به حساب می آید که در قبال این تکلیف از ما سوال پرسیده می شود.

وی با اشاره به مفهوم کرم از منظر امام حسن مجتبی(ع) افزود: خانواده های زندانی برای این مراسم درخواست نکرده اند بلکه این ما می توانیم کرم و بخشش خودمان را نشان بدهیم و ببخشیم قبل از اینکه از ما بخواهند.

به گفته کولانی جامعه دینی و الهی همواره در طول تاریخ در نوع دوستی و احساس مسئولیت در قبال همنوع زبانزد است.

وی ادامه داد: همه باید این موضوع را مدنظر قرار دهیم که در خانواده هایی که پدر یا مادر به نوعی قصور کردند و در زندان هستند کودکان آن ها چه گناهی دارند.

کولانی با تاکید به اینکه اگر ریشه همه آسیب های اجتماعی را نگاه کنیم بسیاری از آن ها از بی توجهی های ما است و از بیکاری و سایر مسائل نیست.

فرماندار قروه افزود: بسیاری از آسیب های اجتماعی به مسائل عاطفی و روحی و روانی بر می گردد که جامعه به برخی از بخش ها توجه نکرده است و در قالب آسیب های اجتماعی خود را نشان می دهد.

به گفته وی همه ما در قبال فقرا مورد بازخواست خداوند قرار می گیریم چرا که درد هم نوع و برادر دینی درک نکرده ایم و احساس مسئولیت نداشته ایم.

مدیر انجمن حمایت از خانواده زندانیان شهرستان قروه در مراسم نسیم مهر افزود: 177 خانواده زندانی با جمعیت 558 نفر تحت پوشش انجمن حمایت از خانواده زندانیان شهرستان قروه هستند که از این تعداد پرونده مددکاری 155 نفر مرد و 2 نفر زن تشکیل شده است.

حبیب حنیفی با اشاره به اقدامات انجمن در سال گذشته افزود: پیگیری 50 پرونده قضایی مددجویان،20 مورد مصاحبه با خانواده زندانیان، 10 مورد بازدید از منازل زندانیان، سه مورد هزینه انتقال زندانی به محل سکونت از جمله این اقدامات بوده است.

وی ادامه داد: 16 مورد رضایت از شاکیان از طریق انجمن صورت گرفته که تعدادی از آن ها آزاد و تعدادی هم تخفیف مجازات خورده اند.

به گفته وی معرفی 6 خانواده به مراکز درمانی و بهداشتی،2 مورد پیگیری امور تحصیلی فرزندان زندانی دانشجو، 6 مورد آزادی زندانی از طرف خیرین، چهار مورد خدمات ارائه شده به خود زندانی و یک مورد اشتغال برای بعد از آزادی از طرف انجمن حمایت از خانواده زندانیان شهرستان صورت گرفته است.

حنیفی با اشاره به تامین منابع مالی ثابت انجمن گفت: درآمد ثابت از اجاره 2 باب ساختمان و یک نانوایی به مبلغ 12 میلیون ریال،دریافت اجاره به مبلغ پنج میلیون و 390 هزار ریال از دکه های واقع در محوطه دادگستری و اجاره پارکینگ اهدایی توسط خیر سیامک ملکی با دریافت هزینه پنج میلیون ریالی تامین می شود.

وی از جمع آوری کمک خیرین در جشن نسیم مهر در سال جاری خبر داد و گفت: از مجموع 201 میلیون و 500 هزار ریال، 128میلیون و 500 هزار ریال کمک نقدی خیرین، تهیه 35 سبد غذایی به ارزش 32 میلیون ریال و تعهد 41 میلیون ریال از سوی خیرین نیک اندیش شهرستان قروه جمع آوری شد.

محمد رضا ابتدای صحبتش با بیان اینکه سنش کم است اما دلش پر و با کوله باری از درد و غم آمده است، گفت: نمی دانم از کجا شروع کنم از بی پدری بگویم پدری که چهارساله بودم به زندان افتاد و از محبت هایش بی بهره شدم یا از تنها بزرگ شدنم بگویم؟
از بی رحمی ها و سختی های زندگی و دنیا بگویم؟از قلب بیمار مادرم بگویم، مادری که هم پدر بود و هم مادر.
مادری که مرا با سختی به اینجا رسانده است از بی پولی، بیچارگی و فقر بگویم؟ از انگشت نمایی بگویم که تمامی ندارد از چه بگویم؟ دلم تنگ است تنگ تر از دایره کوچک میم.

چهار سال بیشتر نداشتم که پدرم به زندان افتاد؛ آن زمان عقلم قد نمیداد و چیزی حالی ام نبود، آخر بچه چهار ساله چه از زندان و جرم می داند؟ نمی توانستم نبودن پدرم را درک کنم.

پدرم مرتکب گناهی شد گناهی که هم خود را سوزاند و هم ما را سوزاند؛ آن وقت نمی دانستم یعنی چه. اما حالا که بزرگ تر شده ام می دانم یعنی چه. من با سختی بزرگ شده ام سختی که فقط بر دوش مادر دل شکسته ام بود؛ مادری که هفت سال هم برایم مادری کرد و هم پدری و برایمان از خود مایه گذاشت و هر روز مانند شمع آب می شد.

این سختی ها تمامی نداشت و با بزرگ شدنمان بیشتر و بیشتر می شد حال که این بزرگواران مرحمت کردند و با بزرگواری قصد رضایت دارند اگر در این جمع حضور دارند می خواهم بگویم بر دستان پر مهرشان بوسه تشکر می زنیم و کمال قدردانی و تشکر را داریم. با بزرگواری خود نیز لطف فرمایند سایه مهر و محبت پدرمان را از ما نگیرند و از تبعیدشان چشم پوشی نمایند هم مادرم و هم پدرم قول می دهند که ما در استان های کردستان، همدان، لرستان و آذربایجان نمانیم و خود به محل دیگری مهاجرت کنیم.

از اینجا از اولیای محترم شاکی تقاضای رافت و مهربانی بیشتری داریم من و سایر اعضای خانواده ام نمی دانیم چگونه باید بزرگواری، آثار و گذشت شاکیان را جبران نماییم.

23 خرداد 96